سفیر جمهوری خلق چین در تهران همزمان با پنجاهوپنجمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک ایران و چین، خواستار گسترش مناسبات پکن با جمهوری اسلامی شده است.
به گزارش ایسنا، زونگ پیوو، سفیر چین در تهران، در نشستی به مناسبت سالگرد روابط دیپلماتیک دو کشور گفت که دولت چین در شرایط کنونی خواهان ایجاد «روابط بهتر و بیشتر» با جمهوری اسلامی است.
او روابط خواهرخواندگی شهرها را یکی از زمینههای گسترش همکاری دانست و خواستار استفاده از این ظرفیت در حوزههای فرهنگی، گردشگری، آموزشی، جوانان، ورزش و ارتباطات شد.
علاءالدین بروجردی، رئیس انجمن دوستی ایران و چین، نیز در این نشست بر تعمیق روابط دو کشور تأکید کرد و «برنامه همکاری جامع ۲۵ ساله ایران و چین» را سندی مهم در توسعه مناسبات تهران و پکن دانست.
جزئیات کامل این توافق بلندمدت در زمان امضای آن در سال ۱۴۰۰ بهطور عمومی منتشر نشد؛ موضوعی که در ایران با پرسشها و انتقادهایی درباره مفاد و پیامدهای آن همراه بوده است.
بروجردی همچنین مدعی شد که نظام بینالمللی به سوی «نظم چندقطبی» پیش میرود و جمهوری اسلامی، چین و روسیه میتوانند در شکلگیری نظم جدید جهانی نقش مهمی داشته باشند.
حزب کمونیست چین طی سالهای اخیر روابط خود را با جمهوری اسلامی و روسیه گسترش داده است. پکن همزمان تلاش کرده است از طریق طرحهایی چون ابتکار کمربند و جاده، نفوذ بیشتری در خاورمیانه و دیگر مناطق جهان به دست آورد.
مقامهای جمهوری اسلامی نیز سیاست «نگاه به شرق» را دنبال کرده و توسعه روابط با چین و روسیه را یکی از راههای مقابله با فشار و تحریمهای غرب معرفی کردهاند.
با این حال گزارشها و شواهد نشان میدهد که همکاریهای پکن و تهران در دست کم یک دهه اخیر به تقویت زیرساخت سرکوب در ایران کمک کرده است.
رویترز در ۲۹ ژوئیه امسال به نقل از سه منبع آگاه گزارش داد که جمهوری اسلامی قرار است نخستین محموله از ۳۰۰ تا ۴۰۰ سامانه پدافند هوایی دوشپرتاب ساخت چین را دریافت کند. چین این گزارش را تکذیب کرده است. پاکستان نیز گزارش مربوط به مشارکت این کشور در انتقال تسلیحات به ایران را رد کرده است.
گزارشهای متعددی نیز از واردات فناوریهای تشخیص چهره و تجهیزات سانسور اینترنت از چین به ایران منتشر شده است که نشان میدهد جمهوری خلق چین با استفاده از تجربه سرکوب در چین به جمهوری اسلامی کمک میکند تا سیاست سرکوب شهروندان در ایران را اجرا کند.
همچنین بررسیها نشان میدهد که همکاری امنیتی جمهوری اسلامی و حزب کمونیست چین طی ده سال گذشته تنها به ارائه زیرساختهای سرکوب سایبری منتقدان در ایران محدود نبوده، بلکه سایر ابعاد سرکوب شامل آموزش نحوه سرکوب اعتراضات و خیزشهای مردمی و پیشگیری از اعتراضات نیز متمرکز بوده است، ضمن اینکه شواهد نشان میدهد که در شیوههای شکنجه و قتل زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران و چین شباهتهایی وجود داشته است.
