Search
Asset 2

ژن‌ها چگونه از تأثیر تمرین‌های ورزشی جلوگیری می‌کنند و در این مورد چه می‌توان کرد

احساس گرسنگی بعد از ورزش بسیار رایج است، اما بعضی از ژن‌های مربوط به توده چربی و چاقی باعث تشدید احساس گرسنگی می‌شوند. در این مورد چه می‌توان کرد؟
(Mladen Zivkovic/Shutterstock)

احساس گرسنگی بعد از ورزش بسیار رایج است، اما بعضی از ژن‌های مربوط به توده چربی و چاقی باعث تشدید احساس گرسنگی می‌شوند.

اگر حس می‌کنید بعد از ورزش گرسنه‌تر از همیشه هستید یا ولع شدیدی به خوردن شیرینی دارید، شاید فقط مشکل اراده نداشته باشید و پای ژن‌ها در میان باشد.

تحقیقات جدید نشان می‌دهند که ژن مربوط به توده چربی و چاقی می‌تواند دلیلِ این ولع باشد، زیرا این ژن سوخت‌وساز عضلات را دستخوش تغییر می‌کند، کارایی آن‌ها را به مرور کاهش داده و سیگنال گرسنگی را تقویت می‌کند. با ایجاد تغییرات جزئی در نوع و نحوه غذا خوردن بعد از ورزش می‌توانید کنترل امور را به دست بگیرید و نگذارید که ژن‌ها جلوی پیشرفت‌تان را بگیرند.

ژن مربوط به توده چربی و چاقی چیست؟

ژن مربوط به توده چربی و چاقی، به مواد مغذی حساس است و نقش مهمی در تنظیم گرسنگی و مصرف انرژی ایفا می‌کند. این ژن بیشترین فعالیت را در هیپوتالاموس، بافت‌های چربی (سلول‌های پیه‌مانند) و عضلات دارد. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که ژن مربوط به توده چربی و چاقی می‌تواند شکل تغذیه شما را کنترل کند، زیرا به سیگنال‌های سیری در سیستم عصبی مرکزی پاسخ می‌دهد؛ جایی که هیپوتالاموس به‌عنوان یکی از نقاط کلیدی مغز مسئولیت تنظیم اشتها و هورمون‌ها را برعهده دارد.

تغییر این ژن می‌تواند روی تمایل به غذا خوردن و سرعت و کیفیت بازیابی عضلات بعد از ورزش اثر بگذارد. افرادی که ژن مربوط به توده چربی و چاقی آن‌ها از نوع TT است، با چالش‌های خاصی مواجه می‌شوند: ممکن است تمرینات خود را با قدرت آغاز کنند، اما به‌سرعت در عضلات‌شان دچار مقاومت به انسولین شوند، به‌ویژه زمانی که براساس یک رژیم غذایی پرچرب غذا می‌خورند.

مطالعه‌ای که در سال ۲۰۲۵ در مجله نیچر انتشار یافت، نشان داد افرادی که ژن مربوط به توده چربی و چاقی آن‌ها از نوع TT است، به‌دلیل مقاومت به انسولین به‌سرعت دچار خستگی عضلانی می‌شوند. انسولین هورمونی است که به عضلات کمک می‌کند تا از گلوکز برای تولید انرژی استفاده کنند، اما زمانی که فرد مقاومت به انسولین دارد، عضلات در سوخت‌و‌ساز گلوکز دچار مشکل می‌شوند. این امر باعث افت انرژی و افزایش اشتها می‌شود، زیرا بدن سعی می‌کند که کمبودها را جبران کند. این مطالعه همچنین نشان داد که رژیم‌های غذایی پرچرب به این روند سرعت می‌بخشند و باعث می‌شوند که افراد دارای ژن TT بعد از ورزش نتوانند سطح انرژی خود را پایدار نگه‌دارند.

چرا ورزش شما را گرسنه‌تر می‌کند؟

گرسنگی بعد از ورزش برای خیلی‌ها یک تجربه رایج است، اما کسانی که دارای نوع خاصی از ژن مربوط به توده چربی و چاقی هستند، اغلب گرسنگی شدیدتری را تجربه می‌کنند. در تحقیقات سال ۲۰۲۳ درباره ژن مربوط به توده چربی و چاقی به دلایل زیر اشاره شده است:

  1. غذاهای شیرین سامانه پاداش مغز را تحریک می‌کنند. ژن مربوط به توده چربی و چاقی روی دوپامین تأثیر می‌گذارد؛ ترکیبی شیمیایی که در مغز ترشح شده و باعث خوشحالی می‌شود. کسانی که دارای نوع خاصی از ژن مربوط به توده چربی و چاقی هستند، با خوردن غذاهای شیرین بعد از ورزش دوپامین بیشتری ترشح می‌کنند. این افراد مقاومت کمتری در قبال این غذاها دارند.
  2. تنقلات پرچرب باعث تشدید افت انرژی می‌شوند. مصرف غذاهای پرچرب بعد از ورزش می‌تواند وضعیت افراد دارای ژن TT را وخیم‌تر کند، زیرا این غذاها باعث افزایش مقاومت به انسولین در عضلات می‌شوند. این غذاها شما را به اوج انرژی می‌رسانند، اما در ادامه با افت شدید انرژی مواجه می‌شوید که باعث می‌شود میل بیشتری به غذا خوردن پیدا کنید.
  3. کاهش سیگنال‌های سیری. کسانی که دارای نوع خاصی از ژن مربوط به توده چربی و چاقی هستند، معمولاً لپتین کمتری ترشح می‌کنند؛ هورمونی که باعث ایجاد احساس سیری می‌شود. از این‌رو، ممکن است حتی بعد از مصرف کالری کافی نیز نتوانند از خوردن شیرینی و تنقلات دست بردارند.

راهکارهای ساده برای کنترل ولع غذا خوردن بعد از ورزش

به ژن مربوط به توده چربی و چاقی به‌عنوان «کلید گرسنگی» فکر کنید که روی حالت «روشن» گیر کرده است. این کلید به مغز فرمان می‌دهد که غذا بخورد، حتی اگر بدن به غذای بیشتری نیاز نداشته باشد. با رعایت عادت‌های غذایی هوشمندانه و برنامه‌های ورزشی هدفمند می‌توانید این کلید را به شکل مؤثر «تنظیم» کنید. متوقف کردن چرخه گرسنگی بعد از ورزش، از انتخاب‌های غذایی هوشمندانه و نحوه تمرین آغاز می‌شود:

انتخاب کربوهیدرات‌های دیرهضم و دارای فیبر

به‌جای انتخاب تنقلات شیرین مانند شکلات‌های مغزدار یا نوشیدنی‌های انرژی‌زا بهتر است که از کربوهیدرات‌های پیچیده مانند سیب‌زمینی شیرین یا کینوآ استفاده کنید. این غذاها دیرهضم هستند، قند خون شما را ثابت نگه‌می‌دارند و از افت انرژی جلوگیری می‌کنند.

اضافه کردن پروتئین به رژیم غذایی بعد از ورزش

غذاهای سرشار از پروتئین مانند ماهی سالمون، گوشت، تخم‌مرغ یا ماست یونانی به ترمیم بافت عضلانی کمک می‌کنند و شما را برای یک مدت طولانی سیر نگه‌می‌دارند. تا ۳۰ دقیقه بعد از ورزش سعی کنید ۲۰ تا ۴۰ گرم پروتئین بخورید تا فرایند ریکاوری به حداکثر برسد و دیگر ولع غذا خوردن نداشته باشید.

تمرین‌های کوتاه‌تر را انتخاب کنید

تمرین‌های تناوبی تنشی به‌ویژه برای افرادی که از ژن نوع TT برخوردارند مؤثر است، زیرا تمرین‌های کوتاه‌تر از افت بیش از اندازه انرژی جلوگیری می‌کنند و در عین‌حال اثربخش هستند.

رفع هوشمندانه ولع غذا خوردن

اگر بعد از ورزش ولع شیرینی پیدا کردید، به‌جای خوراکی‌های فرآوری‌شده از گزینه‌های سالم‌تر مانند شکلات تلخ یا اسموتی‌های حاوی توت یا بری استفاده کنید. شکلات تلخ حاوی پلی‌فنل‌هایی است که به کاهش احساس گرسنگی کمک می‌کنند و در عین‌حال آنتی‌اکسیدان‌هایی دارد که باعث التیام و بازسازی بدن می‌شوند.

تمرکز بر غذاهای مغذی و ضدالتهابی

از غذاهای رنگارنگ و طبیعی مانند انواع توت، ماهی سالمون و سبزیجات برگ‌دار استفاده کنید. این خوراکی‌ها سرشار از مواد مغذی هستند که التهاب را به حداقل می‌رسانند و به بهبود عضلات کمک می‌کنند. این خوراکی‌ها همچنین به تنظیم هورمون‌های گرسنگی مانند گرلین و لپتین کمک می‌کنند و باعث می‌شوند که کنترل ولع غذا خوردن بعد از ورزش آسان‌تر شود.

کوچک کردن اندازه وعده‌ها

استفاده از بشقاب یا قاشق کوچک‌تر ذهن شما را فریب می‌دهد تا احساس کنید غذای بیشتری میل کرده‌اید. با تمرکز و آرامش غذا بخورید و قاشق را بعد از هر لقمه داخل بشقاب بگذارید. استفاده از چاپستیک (چوب غذاخوری) هم به بعضی‌ها کمک می‌کند که سرعت غذا خوردن خود را به حداقل برسانند.

نقش ژن‌ها مطلق نیست: کنترل در دست شماست

ژن مربوط به توده چربی و چاقی می‌تواند کنترل گرسنگی بعد از ورزش را دشوارتر کند، اما این به آن معنی نیست که نتوانید به اهداف تناسب اندام خود دست پیدا کنید. با داشتن انتخاب‌های هوشمندانه در رابطه با تغذیه و نوع تمرین می‌توانید از اثرات این ژن پیشگیری کرده و چالش‌های ژنتیکی را به نقطه قوت خود تبدیل کنید.

تغییرات جزئی اما مستمر ایجاد کنید. برای نمونه، تنقلات پرچرب را با کربوهیدرات‌های دیرهضم جایگزین کنید و سراغ تمرین‌های کوتاه‌تر بروید.

ژن‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در واکنش بدن به غذا و ورزش دارند، اما درنهایت این عادت‌های شما هستند که فرجام کار را رقم می‌زنند.

با کنترل تغذیه و ولع غذا خوردن بعد از ورزش می‌توانید از همین امروز در مسیر موفقیتِ بلندمدت گام بردارید و ثابت کنید که حتی اگر ژن‌ها کار شما را سخت‌تر کنند، نقشی در فرجام کار نخواهند داشت.

اخبار بیشتر

عضویت در خبرنامه اپک تایمز فارسی