دولت ایالات متحده در معاملات خود با جمهوری خلق چین، بهطور معمول تلاش می کند تا بر همکاری تمرکز کرده و بهدنبال راههایی باشد که منافع مشترکی برای هر دو کشور دربر داشته باشد. بااینحال، با انتشار گزارشهای سالانهی وزارت امور خارجهی کشور در خصوص حقوق بشر، تفاوت فاحش بین آنها آشکارتر میشود .
گزارشها همزمان منتشر شدند و نزدیک به ۲۰۰ کشور، از جمله کانادا، آلمان و سوئیس را دربر میگیرند. اما همیشه سودجویانی مانند چین و سایر حکومتهای دیکتاتوری هستند که بیشترین سوءرفتارها را در نقض حقوق بشر انجام میدهند و بیشترین توجه را به خود جلب میکنند.
دراین گزارش آمده است: «همانند سالهای گذشته، شهروندان این حق را نداشتند که در تغییر دولت خود سهم داشته باشند، و برای احقاق حق خود دربرابر سوءرفتارهای رسمی، از آزادی عمل برخوردار نبودند».
بهعلاوه، این گزارش شامل فهرستی از برخی نمونههای نقض حقوق بشر است که رژیم کمونیستی بر شهروندان چینی اعمال میکند: «قتل های فراقضایی … آدمربایی و بازداشت افراد بدون اینکه کسی از آنها خبری داشته باشد… شکنجه زندانیان و گرفتن اعترافات اجباری از آنها، بازداشت و آزار و اذیت وکلا و حقوقدانان، روزنامه نگاران، نویسندگان، وبلاگ نویسان، مخالفان، شاکیان، و افرادی که بهشیوهای مسالمتآمیز و براساس قانون درپی احقاق حقوق خود هستند؛ نقص در روند دادرسی، کنترل سیاسی دادگاهها و قضات» و اعمال این شیوهها بهطور مداوم ادامه دارد.
گزارش مربوط به چین، که درکل شامل ۵۰۰۰۰ واژه میشود، سوءرفتارهای طبقهبندیشده به شرح زیر را افشا میکند: محرومیت خودسرانه و یا غیرقانونی شهروندان از حق حیات، آدمربایی، محرومیت از محاکمهی عادلانه، مداخلهی خودسرانه در زندگی خصوصی افراد، خانوادهها، خانهها، و یا مکاتبات آنها، و شکنجه «و سایرمجازاتها یا اهانتهای بیرحمانه و غیرانسانی».
در این گزارش به جزئیاتی از نمونههایی ویژه پرداخته شده که در سال گذشته روی داده است؛ ازجمله کسانی که بهخاطر ارائهی دادخواست توسط پلیس تا حد مرگ کتک خوردند؛ یک فعال حقوق بشر که بهخاطر درخواست از مقامات کمونیستی برای برملاکردن داراییهای مالی خود، به دو سال کار در اردوگاه کار اجباری محکوم شد و یکی از مخالفان که بعد از یک دادگاه نمایشی به زندان فرستاده شد.
«نیمکت ببر»، «تخت مرگ»
نمایندگان حزب کمونیست چین ادعا کردند که چین کشوری تحت حکومت قانون است و کسانی که مجازات میشوند، قانون را نقض کردهاند و همچنین چین از توافقنامههای بینالمللی حقوق بشر پیروی میکند.
بنابراین ادعاهای آنها باوجود موضوع کائو شونلی، تا حدودی مضحک بهنظر میرسد.
کائو در سپتامبر ۲۰۱۳ هنگامی که قصد داشت در فرودگاه پکن سوار هواپیما به مقصد ژنو، سوئیس شود توسط پلیس دستگیر شد. وی میخواست قبل از بررسی ادواری چین در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در جلسات آموزشی مربوط به آن شرکت کند.
آنها دستگیری او را به خانوادهاش اطلاع ندادند. پنج هفته بعد مقامات تأیید کردند که او را به اتهام «تجمع غیرقانونی» بازداشت کردهاند.
پس از بازداشت، او را از درمان پزشکی محروم کردند. مأموران مرکز بازداشت حتی داروهای او را گرفتند. باوجود اختلال در عملکرد کبدی، و وضعیت بسیار بد و نامناسب غذا و بازداشتگاه، سلامت او رو به وخامت گذاشت. تا ماه نوامبر، دو ماه پس از زندانیشدن، دچار سل در هر دو ریه، تجمع مایع در کبد، و تومورهای رحمی شد.
گزارش شده است که وی درحالحاضر در شرایط بحرانی بوده و در یکی از بیمارستانهای پکن بستری است. وکیل او اظهار داشت که او «در حالت کما (اغما) قرار دارد و به دستگاه تنفس مصنوعی وصل است».
براساس این گزارش سالیانه، آنها از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۰، بیش از ۴۰۰۰۰ نفر را به نهادهای روانی امنیتی فرا خواندند که گاهی اوقات از این نهادها برای مجازات مخالفان استفاده میشود.
پنگ لانلان، فعال حقوق بشر در پکن که خواستار اطلاعاتی دربارهی «برنامهی عملکرد مقامات درزمینه حقوق بشر در سطح ملی» بود، با بستهشدن به « نیمکت ببر» تحت آزار و شکنجه قرار گرفت.
نیمکت ببر، نیمکت آهنی کوچک و بلندی با ارتفاع کمتر از ۳۰ سانتیمتر از سطح زمین است. قربانی را مجبور میکنند که بهطور قائم بر روی آن بنشیند، دستهایش را با هم به پشت و زانوها را به پایین نیمکت میبندند. سپس آجرها را بهزور در زیر پای قربانیان قرار میدهند که این کار باعث میشود زانوها به روشی غیرطبیعی به سمت بالا خم شوند و قربانی متحمل درد طاقتفرسایی میشود که میتواند منجر به شکستگی استخوان شود.
مقامات امنیتی چین، که تا حد زیادی خارج از حیطه قانون عمل میکنند، دهها نوع از این تکنیکهای شکنجه را ابداع کردهاند که برای کسانی بهکار برده میشوند که حزب کمونیست آنها را دشمنان حکومت قلمداد میکند. بهغیراز نیمکت ببر، «تخت مرگ» یا «بریانکردن یک گوسفند درسته» نیز وجود دارد که به این معنی است که با استفاده از باطوم برقی آنقدر به قربانی شوک اعمال میکنند تا زمانی که پوست آنها سوخته و تاول بزند.
فالون گونگ، هنگ کنگ
گزارش میشود که این ابزارهای شکنجه بهطور معمول بر روی تمرینکنندگان فالون گونگ بهکار برده میشوند. فالون گونگ یک روش معنوی است که در سراسر گزارش وزارت امور خارجه در خصوص چین، به آزار و شکنجه آنها از سوی مقامات چین اشاره شده است.
درحالحاضر مدت ۱۴ سال است که مبارزه علیه فالون گونگ در چین همچنان ادامه دارد، اما در این سال وزارت امور خارجه به برخی دیگر از اقدامات علیه جوامع فالون گونگ در خارج از کشور اشاره کرده است. یک گروه پیشتاز طرفدار حزب در هنگ کنگ تأسیس شده است تا به آزار و اذیت تمرینکنندگان بپردازند و کسانی را که به دفاع از آنها برمیخیزند، تحت پیگرد و حمله قرار دهند.
این وزارتخانه اشاره می کند که مقامات ادارهی مهاجرت در هنگ کنگ بدون ارائهی هیچ توضیحی، از دادن ویزا به افرادی که مغضوب مقامات چینی هستند، امتناع کردهاند. در این گزارش آمده است که بسیاری از افراد در هنگ کنگ فکر می کنند که جمهوری خلق چین در تلاش است تا نقض حقوق در آنجا را گسترش دهد.
اپک تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
