سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک بهتدریج و در چند مرحله پیشرفت میکند، اما این روند لزوماً برگشتناپذیر نیست و میتوان بیماری را به مراحل ابتدایی آن برگرداند.
برآورد میشود که حدود ۹۰ درصد از بزرگسالان آمریکایی با سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک دستبهگریبان هستند؛ عارضهای که بهتازگی بهعنوان یک وضعیت پزشکی معرفی شده است.
چاقی، دیابت نوع دو، بیماری کلیوی مزمن و بیماریهای قلبیعروقی پیشتر بهعنوان چهار عارضه مستقل در نظر گرفته میشدند.
اما چارچوب سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک نشان میدهد که این چهار عارضه به هم مرتبط هستند و هرکدام میتوانند در آغاز و پیشرفت دیگری دخیل باشد.
بالغ بر ۸۰ درصد از بزرگسالان دستکم با یکی از عوامل خطر مرتبط با این سندرم دستوپنجه نرم میکنند. از اینرو، این سندرم را میتوان یکی از شایعترین عارضههای جهان دانست.
مراحل سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک و علائم آن
سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک بهتدریج پیشرفت میکند. پزشکان این عارضه را به چهار مرحله تقسیم کردهاند که هرکدام علائم خاص خود را دارند.
اگر این عارضه در مراحل اولیه شناسایی و کنترل شود، فرد میتواند از مراحل پیشرفته بیماری به مراحل ابتدایی آن برگردد. از اینرو، روند بیماری لزوماً یکطرفه و رو به جلو نیست.
مرحله ۱: افزایش چربی بدن
فرد در این مرحله اضافهوزن دارد و چربی اضافی در نواحی نامناسب از جمله اطراف اندامهای داخلی ذخیره میشود یا با علائم اولیه اختلال قند خون از جمله پیشدیابت دستوپنجه نرم میکند و ممکن است بهتدریج دچار مقاومت به انسولین شود.
این مرحله معمولاً علائم خفیفی دارد یا ممکن است بدون علائم پشت سر گذاشته شود. بعضیها ممکن است به آپنه خواب مبتلا شوند که در افراد چاق شیوع بیشتری دارد.
مرحله ۲: اختلالات متابولیک و یا بیماری کلیوی
فرد در این مرحله با یک یا چند اختلال متابولیک از جمله فشار خون بالا، کلسترول یا تریگلیسرید بالا، دیابت نوع دو یا سندرم متابولیک دستوپنجه نرم میکند. از این گذشته، فرد ممکن است به بیماری کلیوی مزمن مبتلا باشد. این بیماریها درمجموع فشار زیادی به قلب وارد میکنند.
خیلیها در این مرحله هنوز احساس میکنند حالشان خوب است. بروز علائم ممکن است با موارد زیر همراه باشد:
- تشنگی بیشازحد یا تکرر ادرار که میتواند نشانه دیابت باشد
- نقرسی که با سندرم متابولیک و بیماری کلیوی مرتبط باشد
- سردرد ناشی از فشار خون بالا
- تورم پاها، مچ پا یا ساق پا در پی افت عملکرد کلیه
مرحله ۳: بیماری قلبیعروقی بدون علامت
فرد در این مرحله با آسیبهای قلبیعروقی یا اختلالات خونی بدون علامت دستوپنجه نرم میکند. از اینرو، از آزمایشات تخصصی یا تصویربرداری برای کشف علائم اولیه آسیب از جمله تجمع کلسیم در عروق کرونر، تنگشدن شریانها یا تغییر شکل ساختاری قلب استفاده میشود. افرادی که به بیماری پیشرفته کلیوی مبتلا میشود یا پیشبینی شده که با سکته قلبی یا مغزی مواجه میشوند، در همین دسته قرار میگیرند.
احساس ناراحتی در ناحیه قفسه سینه هنگام فعالیت بدنی، تنگی نفس، خستگی، افت توانایی در حین فعالیتهای ورزشی یا خشکی پوست بر اثر اختلال عملکرد کلیه چند نمونه از علائم احتمالی هستند.
مرحله ۴: بیماری قلبیعروقی
مرحله چهارم پیشرفتهترین مرحله سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک است. یک مطالعه ملی نشان داد که حدود ۱۵ درصد از افراد معیارهای لازم برای قرار گرفتن در مرحله پیشرفته بیماری را داشتند. این مرحله شامل افرادی است که به بیماریهای قلبیعروقی مانند بیماری عروق کرونر، نارسایی قلبی، سکته، بیماری شریان محیطی یا فیبریلاسیون دهلیزی مبتلا هستند و همزمان با اضافهوزن یا چاقی، عوامل خطر متابولیک و یا بیماری کلیوی مزمن دستوپنجه نرم میکنند. بعضیها ممکن است در این مرحله به نارسایی کلیه هم مبتلا باشند.
علائم هرفرد به بیماریهای زمینهای او بستگی دارند و اغلب شامل موارد زیر هستند:
- احساس درد در ناحیه قفسه سینه
- تنگی نفس
- خستگی
- ضعف
- سنکوپ یا غشکردن
- درد پا هنگام راهرفتن
- تورم پاها یا ساق پا
- زخمهایی که دیر التیام پیدا میکنند
چه عواملی باعث سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک میشوند؟
عادتهای مربوط به دوران کودکی از جمله مصرف غذاهای آماده یا فوقفرآوریشده، دسترسی محدود به مواد غذایی تازه و مغذی و عدم انجام فعالیتهای بدنی به تجمع چربی اضافی در بدن و ایجاد تغییرات متابولیک دامن میزنند.
این عوامل به مرور زمان با افزایش سطح کلسترول به ایجاد پلاک در جداره عروق منجر میشوند که عروق قلب، مغز و کلیهها را هم شامل میشود. رسوب چربی عروق بیمار را تنگ یا مسدود میکند و به التهاب دامن میزند.
از این گذشته، چربی اضافی باعث افزایش التهاب و مقاومت به انسولین میشود و به تشدید عوامل خطر متابولیک از جمله فشار خون بالا، دیابت نوع دو، بیماری کلیوی مزمن و سندرم متابولیک دامن میزند.
فشار خون و قند خون بالا به عروق لطمه میزنند و فشار مضاعفی به کلیه وارد میکنند. از اینرو، عملکرد دستگاه کلیوی در دفع مواد زائد از خون و حفظ تعادل آب و مواد معدنی مختل میشود.
اختلال عملکرد کلیه هم باعث تجمع مایعات در بدن شده و فشار زیادی به قلب وارد میکند.
توالی این عوامل به مرور زمان باعث ایجاد یک چرخه معیوب میشود.
عوامل خطر
سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک با بیماریها و عارضههایی مانند چاقی، سکته، بیماری شریان محیطی (کاهش جریان خون در پاها) و آریتمی همراه است.
خطر مراحل پیشرفته سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک با افزایش سن بیشتر میشود و باید در افراد ۶۵ ساله و مسنتر مورد توجه قرار بگیرد. سایر عوامل خطر عبارتند از:
- سبک زندگی ناسالم: فعالیت بدنی ناکافی، سیگار، رژیمهای غذایی سرشار از نمک، قندهای افزوده و چربیهای ناسالم و نداشتن خواب کافی و باکیفیت از جمله این عوامل هستند.
- نحوه توزیع چربی در بدن: تجمع چربی اضافی در ناحیه شکم به افزایش خطر ابتلا دامن میزند؛ بهویژه اگر دور کمر آقایان به ۹۰ سانتیمتر یا بیشتر و دور کمر خانمها به ۸۰ سانتیمتر یا بیشتر برسد.
- آلودگی هوا: مطالعهای در سال ۲۰۲۵ با بررسی بالغ بر ۴ هزار داوطلب نشان داد که آلودگی هوا و قرار گرفتن در معرض آلایندهها نقش بسزایی در ابتلا و پیشرفت سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک دارد.
- قرار گرفتن در معرض سموم: کادمیم که در باتریهای قابل شارژ، آلیاژها، آبکاری فلزات، پنلهای خورشیدی، ترکیبات تثبیتکننده پلاستیک و رنگها، پلاستیکها و محصولات دیگر کاربرد دارد، میتواند به عروق و کلیهها آسیب برساند، باعث التهاب شود و خطر سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک را چندبرابر کند. سرب هم فشار خون را افزایش میدهد، به عروق خونی و کلیهها آسیب میرساند و خطر مرگ افراد مبتلا به سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک را افزایش میدهد. مواجهه طولانیمدت با آرسنیک به عروق آسیب میرساند، التهاب را افزایش میدهد و زمینه ابتلا به دیابت را فراهم میکند.
- پیشینه خانوادگی: پیشینه خانوادگی دیابت یا نارسایی کلیه به افزایش خطر ابتلا به مشکلات مرتبط با قند خون، کلیه و دستگاه قلبیعروقی دامن میزند.
- نژاد و قومیت: سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک پیشرفته در بزرگسالان سیاهپوست آمریکایی شایعتر است و ۱۸٫۹ درصد از این افراد را درگیر میکند. این رقم در بین اسپانیاییتبارها ۱۴.۷ درصد، در بین سفیدپوستها ۱۳٫۸ درصد و در بین آسیاییتبارها ۱۱.۴ درصد است.
- عوامل خطر اجتماعی: مطالعهای در ماه مه با بررسی بیش از ۲۸ هزار داوطلب نشان داد که بیثباتی مالی، محل زندگی نامناسب، دسترسی محدود به فرصتهای آموزشی و عدم برخورداری از حمایتهای اجتماعی و محلی به خطر ابتلا به سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک دامن میزنند.
سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک چگونه تشخیص داده میشود؟
سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک از طریق معاینات منظم پزشکی و ارزیابی عوامل خطر شناسایی میشود. پزشکان در این ارزیابیها به شاخصهای کلیدی سلامت متابولیک، کلیوی و قلبیعروقی توجه میکنند.
غربالگری
انجمن قلب آمریکا توصیه میکند که برای شناسایی زودهنگام سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک بهطور منظم غربالگری کنید. این انجمن تأکید دارد که ارزیابی سلامتی در نتایج آزمایشات خلاصه نمیشود و عوامل اجتماعی از جمله رژیم غذایی، شرایط زندگی، میزان تحصیلات، دسترسی به خدمات درمانی و وضعیت مالی افراد هم باید در نظر گرفته شود.
انجمن قلب آمریکا به بزرگسالان سالم توصیه میکند شاخص توده بدنی و اندازه دور کمر خود را دستکم سالی یکبار کنترل کنند.
دفعات انجام سایر ارزیابیهای پزشکی به مرحله سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک بستگی دارد:
- مرحله ۱: اندازهگیری فشار خون سالی یکبار و کنترل قند خون، کلسترول و عملکرد کلیهها هردو تا سه سال یکبار انجام میشود.
- مرحله ۲ یا بالاتر: کنترل فشار خون، قند خون، کلسترول و عملکرد کلیهها دستکم سالی یکبار انجام میشود.
اگر فرد با مرحله ۲ یا مراحل بالاتر بیماری دستبهگریبان باشد، باید کلیههای خود را سالی یکبار ارزیابی کند. این ارزیابی شامل آزمایش خون برای کنترل عملکرد کلیهها در تصفیه مواد زائد و آزمایش ادرار برای اندازهگیری آلبومین میشود؛ پروتئینی که افزایش سطح آن میتواند نخستین نشانه آسیب کلیوی باشد.
آزمایشهای تشخیصی
پزشک ممکن است برای تشخیص سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک و تعیین مرحله بیماری از آزمایشات زیر استفاده کند:
- اندازهگیری فشار خون: در این آزمایش فشار وارده به جداره شریانها اندازهگیری میشود تا فشار خون بالای فرد بررسی شود. فشار خون سالم باید ۱۲ روی ۸ باشد.
- وزن و اندازه دور کمر: پزشک وزن بدن و میزان چربی دور کمر را ارزیابی میکند. دور کمر مناسب باید زیر ۸۸ سانتیمتر باشد. این معیار در آسیاییتبارها زیر ۷۸ سانتیمتر در نظر گرفته میشود.
- نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی: در این روش از آزمایش خون و سایر عوامل برای ارزیابی عملکرد کلیهها در تصفیه مواد زائد استفاده میشود.
- نسبت آلبومین به کراتینین ادرار: پزشک میزان پروتئین آلبومین را در ادرار اندازهگیری میکند. افزایش آلبومین میتواند نشانه اولیه آسیب کلیوی باشد. نسبت بهینه آلبومین به کراتین کمتر از ۳۰ است.
- هموگلوبین گلیکوزیله: میانگین قند خون را در دو تا سه ماه گذشته اندازهگیری میکند. قند خون ناشتا باید کمتر از ۱۰۰ باشد. سطح بهینه هموگلوبین گلیکوزیله هم زیر ۵.۷ درصد است.
- پپتید ناتریورتیک نوع بی: سطح پروتئینهایی را اندازهگیری میکند که وقتی قلب تحت فشار است یا نمیتواند خون را بهشکل مؤثر پمپاژ کند آزاد میشوند. بالا بودن سطح این پروتئینها میتواند نشانه نارسایی قلبی باشد.
- آزمایشات قلبی از جمله نوار قلب، اکوکاردیوگرافی یا تست ورزش: ریتم و ساختار قلب، میزان پمپاژ و کارایی قلب در حین فعالیت بدنی را ارزیابی میکنند.
رویکردهای طبیعی و سبک زندگی مناسب برای مقابله با سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک
انتخابهای روزمره میتوانند مسیر سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک را دستخوش تغییر کنند. سبک زندگی سالم میتواند خطر ابتلا به این عارضه را به حداقل برساند، روند پیشرفت آن را کندتر کند و در مراحل اولیه باعث برگشت تغییرات متابولیک شود.
۱. تغذیه سالم
از غذاهای کامل و طبیعی استفاده کنید و آب زیادی بنوشید. چای و قهوه بدون شکر هم گزینههای خوبی هستند. از روغنهای سالم مانند روغن زیتون و روغن آووکادو استفاده کنید و به اندازه وعدههای غذایی توجه داشته باشید و در خانه آشپزی کنید. این عادتها به کاهش التهاب، بهبود سلامت متابولیک، محافظت از قلب و کلیهها و کاهش خطر پیشرفت سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک کمک میکنند.
دکتر جیمز لایونز، مشاور بالینی در مرکز سلامتی اپیفانی، به اپک تایمز گفت که رژیم غذایی مدیترانهای بیشترین تأثیر را در بهبود عوامل خطر قلبی-متابولیک دارد. با اینحال، رژیم غذایی براساس عملکرد کلیههای بیمار تنظیم میشود.
لایونز برای نمونه به کاهش مصرف پتاسیم، سدیم یا فسفر در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی حاد و افزایش مصرف کربوهیدراتهای سرشار از فیبر در بیماران مبتلا به قند خون بالا اشاره کرد.
۲. تحرک بیشتر
تمرینات زیر برای سلامت متابولیک مفید هستند. اگر از ورزش گریزان هستید، موارد زیر را امتحان کنید.
بزرگسالها باید هرهفته دستکم ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط یا ۷۵ دقیقه فعالیت بدنی سنگین داشته باشند. کودکان هم باید هرروز حدود ۶۰ دقیقه فعالیت بدنی داشته باشند.
۳. خواب باکیفیت
غذاهای خوابآور، اسانسهای روغنی و حرکات کششی ملایم به شما کمک میکنند که زودتر بخوابید. فراهم کردن محیط مناسب برای خواب، که باید خنک و تاریک باشد، بیتأثیر نیست.
بیشتر بزرگسالها باید هرشب حدود ۷ تا ۹ ساعت بخوابند. کودکان و نوجوانان بسته به سن و سال خود به خواب بیشتری نیاز دارند: کودکان ۵ ساله و کوچکتر با احتساب چرتهای روزانه باید ۱۰ تا ۱۶ ساعت در روز بخوابند. این میزان برای کودکان ۶ تا ۱۲ ساله بین ۹ تا ۱۲ ساعت و برای نوجوانان ۱۳ تا ۱۸ ساله بین ۸ تا ۱۰ ساعت است. خواب کافی و باکیفیت به حفظ سوختوساز سالم، کنترل فشار خون و تنظیم قند خون کمک میکند.
۴. کاهش استرس
دکتر شرنل سورَتگری، مشاور بالینی در مرکز سلامتی آئورا، میگوید استرس مزمن از داشتن سبک زندگی سالم ممانعت میکند و به افزایش خطر فشار خون بالا، خواب بیکیفیت و نوسان قند خون دامن میزند.
سورَتگری به اپک تایمز گفت راهکارهای سادهای برای مدیریت استرس دارد که از جمله میتوان به پیادهروی روزانه، تمرینات تنفسی، ذهنآگاهی و خواب کافی و ترمیمکننده اشاره کرد.
لذت بردن از شگفتیهای طبیعت، لمس آرام و محبتآمیز بدن و اتخاذ عادتهای کوچک هم در کوتاهمدت حالوهوای شما را بهبود میبخشند.
لایونز میگوید مدیریت استرس جزئی از روند مراقبتهای پزشکی بوده و اختیاری و دلبخواهی نیست.
۵. کنترل فشار خون
راهکارهای طبیعی مختلفی برای کنترل فشار خون بالا وجود دارد. میتوانید فشار خون خود را با فشارسنج در خانه کنترل کنید. حفظ فشار خون در محدوده سالم در افراد مبتلا به سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک اهمیت بسزایی دارد، زیرا فشار خون بالا به تشدید آسیبهای قلبی و کلیوی دامن میزند و خطر پیشرفت بیماری را افزایش میدهد.
۶. ارتباط با دیگران
حمایت اجتماعی نقش بسزایی در مدیریت سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک دارد، زیرا به تقویت رفتارهای سالم، بهبود انگیزه و پایبندی به تغییر سبک زندگی کمک میکند.
مطالعهای در سال ۲۰۲۵ با بررسی بیش از ۱۵ هزار داوطلب آمریکایی و چینی نشان داد که حمایت اجتماعی قوی سرعت آغاز مراحل پیشرفته سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک را میگیرد. داوطلبانی که در دوران کودکی با شرایط نامساعد دستوپنجه نرم میکردند و از حمایت اجتماعی خوبی برخوردار بودند، در مقایسه با داوطلبانی که حمایت اجتماعی ضعیفتری داشتند، کمتر با مراحل پیشرفته این بیماری سروکار پیدا میکردند.
درمان سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک
گزینههای درمانی دیگری هم علاوه بر تغییر سبک زندگی در دسترس هستند که شامل دارو و عمل جراحی میشوند که بیشتر در مراحل پیشرفتهتر بیماری در دستور کار قرار میگیرد.
۱. دارو
بسیاری از افراد مبتلا به سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک بیش از یک دارو مصرف میکنند که هرکدام مشکل مشخصی را هدف میگیرند.
- بازدارندههای سیستم رنین-آنژیوتانسین: این داروها شامل بازدارندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین و بازدارندههای گیرنده آنژیوتانسین هستند و جزو داروهای اصلی کاهش فشار خون بهشمار میروند. این داروها از آلبومینوری یا نشت پروتئین به ادرار جلوگیری میکنند.
- بازدارندههای انتقال همزمان سدیم-گلوکز نوع ۲: این داروها برای افراد مبتلا به دیابت نوع دو، بیماری کلیوی مزمن یا نارسایی قلبی مفید هستند، زیرا از قلب و کلیهها محافظت کرده و به کنترل قند خون کمک میکنند.
- آنتاگونیستهای گیرنده مینرالوکورتیکوئید: برای افراد مبتلا به دیابت نوع دو و بیماری کلیویT که آلبومین موجود در ادرار آنها افزایش یافته است، فینرنون تجویز میشود. این دارو به کاهش التهاب و جلوگیری از بافت اسکار کمک میکند؛ دو عارضهای که در آسیب کلیوی دخیل هستند. سایر داروهای این گروه مانند اسپیرونولاکتون یا اپلرنون اغلب برای درمان نارسایی قلبی و افت عملکرد پمپاژ قلب تجویز میشوند. این داروها سطح پتاسیم خون را افزایش میدهند و بر ریتم قلب اثر میگذارند.
- آگونیستهای گیرنده پپتید شبهگلوکاگون نوع ۱: این داروها نخستینبار برای افراد مبتلا به چاقی یا دیابت نوع دو و سایر عوامل خطر بیماریهای قلبیعروقی تجویز شدند تا خطر عوارض قلبی را به حداقل برسانند. بعضی از داروهای این گروه از جمله سماگلوتاید اثربخشی خود را ثابت کردهاند.
- متفورمین: این دارو به کاهش قند خون و بهبود پاسخ به انسولین کمک میکند. دوز دارو در افراد مبتلا به بیماری کلیوی مزمن براساس عملکرد کلیهها تعیین میشود.
- داروهای ادرارآور: این داروها به دفع مایعات اضافی کمک میکنند و فشار وارده به قلب را به حداقل میرسانند و علائم تورم و تنگی نفس را بهبود میبخشند.
- استاتینها: این داروها به بهبود سطح چربی خون و کاهش خطر حمله قلبی و سکته کمک میکنند.
۲. عمل جراحی و اقدامات درمانی
برای کنترل بیماریهای مرتبط با سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک ممکن است از عمل جراحی استفاده شود:
- جراحی متابولیک و چاقی: این جراحی با تغییر نحوه هضم غذا در دستگاه گوارش به افراد چاق کمک میکند که وزن کم کنند و بیماریهای مرتبط با چاقی مانند دیابت نوع دو، فشار خون بالا، کلسترول بالا، آپنه خواب و کبد چرب را بهبود میبخشد. جراحی چاقی معمولاً برای افرادی در نظر گرفته میشود که از تغییر سبک زندگی یا مصرف دارو نتیجه نگرفتهاند.
- دیالیز کلیه: دیالیز در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه به جبران افت عملکرد کلیه کمک میکند. در روش همودیالیز از دستگاه دیالیز برای تصفیه خون استفاده میشود، اما در روش دیالیز صفاقی از پوشش داخلی شکم بهعنوان فیلتر طبیعی استفاده میشود و مایع مخصوصی از طریق کاتتر به شکم تزریق میشود تا مواد زائد و مایعات اضافی از بدن خارج شوند.
- پیوند کلیه: این روش برای افرادی که بهدلیل سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک به نارسایی پیشرفته کلیه مبتلا شدهاند مناسب است. عمل پیوند میتواند عملکرد کلیه را احیا کرده و بیمار را از دیالیز بینیاز کند. با اینحال، پیوند کلیه نمیتواند بیماریهای زمینهای متابولیک و قلبیعروقی را درمان کند.
اقدامات درمانی قلب
برای احیای جریان خون باید اختلالات مربوط به ریتم قلب و بیماریهای پیشرفته قلبیعروقی را که با سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک ارتباط دارند برطرف کنیم.
- استنتگذاری برای باز کردن شریانهای تنگ یا مسدود
- جراحی بایپس یا سایر عملهای قلب باز یا کمتهاجمی برای درمان امراض پیشرفته
- کاردیوورژن برای رفع آریتمی قلب
- ابلیشن (سوزاندن رگ قلب) برای اصلاح سیگنالهای الکتریکی غیرطبیعی قلب
چگونه میتوان از سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک پیشگیری کرد؟
با تغییر سبک زندگی میتوان خطر ابتلا به سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک را به حداقل رساند. اقدامات زیر در این زمینه مؤثر عمل میکنند:
- از سیگار و ویپ پرهیز کنید: این مواد به عروق خونی آسیب میرسانند و خطر مشکلات قلبی، کلیوی و متابولیک را افزایش میدهند.
- مصرف قندهای افزوده را محدود کنید: کاهش مصرف قندهای افزوده به حفظ قند خون سالم و کاهش خطر مشکلات متابولیک کمک میکند. توصیه میشود مصرف قندهای افزوده به کمتر از شش قاشق چایخوری در روز محدود شود.
- تمرینات قدرتی انجام دهید: دستکم دو روز در هفته به انجام تمرینات مقاومتی یا وزنهزدن بپردازید تا عضلات قویتری داشته باشید.
- رژیم غذاییتان را برای سلامت قلب تنظیم کنید: رژیم مدیترانهای خطر بیماریهای قلبیعروقی را کاهش میدهد. رژیم غذایی دَش، که بر کنترل فشار خون بالا تمرکز دارد، به کاهش مصرف سدیم کمک میکند و میتواند بهویژه برای افراد مبتلا به فشار خون بالا یا نارسایی قلبی مفید باشد.
- طبق دستور پزشک دارو بخورید: مصرف منظم داروهای تجویزی به کنترل عوامل خطر سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک و پیشگیری از عوارض احتمالی کمک میکند.
عوارض احتمالی سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک
اگر سندرم قلبی-کلیوی-متابولیک را کنترل نکنید، ممکن است دچار عوارض زیر شوید:
- حمله قلبی یا سکته: چاقی، دیابت نوع دو و فشار خون بالا به عروق آسیب میرسانند و احتمال تشکیل پلاک را افزایش میدهند.
- تشدید بیماری کلیوی یا نارسایی کلیه: بالا بودن قند خون، فشار خون بالا و مشکلات قلبی به مرور زمان به کلیهها آسیب میرسانند.
- نارسایی قلبی: فشار خون بالا، دیابت نوع دو، بیماری کلیوی و چربی اضافی باعث ضعیف یا سفتشدن ماهیچه قلب میشوند.
- مشکلات عصبی و چشمی: بالا بودن قند خون در طولانیمدت به عصبها و مویرگهای ظریف چشمها آسیب میرساند.
