در پانزدهم نوامبر، کمیته اجرائی جدید حزب کمونیست چین پا به عرصه وجود نهاد. بهجز شی جینپینگ رهبر حزب، و لی کِچیانگ، معاون و رئیس امور اقتصادی وی، تقریبا اسامی پنج نفر در آن جدید بود. جانگ گائولی یکی از آن اسامی جدید بود.
جانگگائولی که معاون اجرایی عالی و عضو کمیته دائمی خواهد بود، در سال ۱۹۴۶ در یک خانواده کمبضاعت در شهرستان جینجیانگ در استان فوجیان متولد شد. زمانی که جانگ کمتر از ۱۰ سال سن داشت پدرش فوت کرد، مادر بیوهاش در تلاش بود که ۵ فرزندش را بزرگ کند. جانگگائولی در مدرسه متوسطه شیائوشِنگ در شهر جینگجیانگ تحصیل کرد. او در گروه اقتصاد دانشگاه شیامن پذیرفته شده و در رشته برنامهریزی آماری تحصیل نمود. تحصیلات وی در طی انقلاب فرهنگی به حالت تعلیق درآمد، اگرچه او بعداً تحصیلات خود را تکمیل کرد.
در سال ۱۹۷۰ جانگ گائولی به عنوان کارگر در شرکت نفتی گوآنگدونگ مائومینگ به کار مشغول شد. وی مورد توجه دو شخصیت مهم قرار گرفت: زِنگ چینگهونگ، معاون دفتر امور خارجه وزارت نفت، و ژو یونگکانگ، مدیر کل شرکت نفت و گاز طبیعی چین که هر دو از مدافعان شناختهشده جیانگزمین بودند.
پس از آن، جانگگائولی به سمت مدیرعامل شرکت نفت مائومینگ چین ارتقا یافت و به تدریج از مقام همکاری دبیرحزب شرکت نفت تا مقام همکاری دبیر حزب کمیته استانی گوانگدونگ پبش رفت.
در سال ۲۰۰۱ وی به استان شاندونگ منتقل شد و در سال ۲۰۰۳ دبیر حزب استانی شاندونگ، یا به بیانی دیگر مقام ارشد آن استان شد. درهفدهمین کنگره حزب که در سال ۲۰۰۷ برگزار شد، او به عنوان عضوی از کمیته اجرایی منصوب شده و همزمان به عنوان دبیر حزب کمیته شهری تیانجین انتخاب شد.
بر طبق گفته یک منبع سیاسی خودی، جانگ گائولی به دلیل یک اتفاق که در اولین دوره روز کارگر در روز اول ماه مه سال ۲۰۰۶ رخ داد، مورد علاقه و توجه جیانگزِمین قرار گرفت. جیانگ بازنشسته برای مشاهده مناظر کوه محبوب تای علاقه نشان داد. بدون توجه به احساسات توریستها در روز تعطیل که ممکن بود موجب ایجاد مزاحمت برای آنان شود، جانگ گائولی دستور مشاهده نامحدود مناظر ناحیه را برای مدت دو روز صادر کرده و همچنین از رهبران زیردست خود خواست که برای خوشآمدگویی به جیانگ صف کشیده و او را رهبر محبوب خود خطاب نمایند. تخت تهیه شده بزرگی که توسط ۸ کارگر حمل میشد جیانگ را به بالا و پایین کوه حمل میکرد و خود جانگ به عنوان اسکورت در پشت آن راه میرفت. مردم میگفتند که این حرکت دستهجمعی شبیه صفوف امپراتورهای باستان بود.
بنابر گفتههای شین گوئیزی، رئیس کمیته استانی یونان، این اقدام معروفترین چاپلوسی جانگ برای جیانگ بود. این ضیافت به افتخار رهبر سابق، یک ریسک بود ولی با راهیابی جانگ به کمیته اجرایی و هم اکنون کمیته دائمی نتیجه داد.
جانگ همچنین میدانست که باد چه سمتی میوزد. در اوج محبوبیت بوشیلای زمانی که جانگ دبیر کمیته حزب کمونیست چین در شهرداری تیانجین بود، او بو را از نزدیک دنبال کرده و “نواهای سرخ” را در ستایش کمونیسم میخواند. در سپتامبر ۲۰۰۹ جانگ و چند تن از افسران “گروه آواز دههزار نفره” را در شهر تیانجین سازماندهی کرده و خود به آن ملحق شدند. در عرض چند ماه در تمام مناطق و شهرستانهای تیانجین، سیستم بیش از ۲۳۰۰۰ اجرا را سازماندهی کرده و ۸/۳ میلیون نفر در این رویدادها مشارکت نمودند.
در اواسط آوریل با نابودی سیاسی بوشیلای، جانگ در تماسی با کمیته امور سیاسی و حقوقی تیانجین به آنان دستور داد که “به فرمانده هوجینتائو، دبیر کل کمیته مرکزی حزب کمونیست چین وفادار باقی بمانند”.
یادداشت ویراستار: وقتی وانگ لیجون رئیسپلیس پیشین شهر چونگچین، در ۶ فوریه برای نجات جان خود به کنسولگری ایالات متحده در چنگدو گریخت، طوفانی سیاسی به راه انداخت که هنوز فروکش نکرده است. جدالهای پشت پرده حاکی از این بود که مقامات رژیم چه موضعی را در قبال فالون گونگ اتخاذ کنند. جناح مقاماتی که دستانشان آلوده به خون است-جیانگ زِمین رهبر سابق حزب کمونیست چین که آزار و شکنجه را رهبری کرده است- به دنبال شانه خالی کردن از زیر بار جنایات خود بوده و مبارزه انتخاباتی خود را ادامه میدهند. سایر مقامات نیز از ادامه شرکت در آزار و شکنجه امتناع میکنند. این وقایع انتخاب واضح و آشکاری را جلوی روی مقامات رسمی و شهروندان چینی و همچنین مردم سراسر دنیا قرار میدهد: یا حمایت و یا مخالفت با آزار و شکنجه فالون گونگ. تاریخ انتخاب تکتک افراد را به ثبت میرساند.
