پس از پایان جنگ ۴۰ روزه میان آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی که از ۲۸ فوریه تا اوایل آوریل ۲۰۲۶ ادامه داشت، اقتصاد ایران با موجی فزاینده از بحران در حوزه اشتغال و فعالیت بنگاهها روبهرو شده است. بسیاری از شرکتهای بزرگ و کوچک، چه در طول جنگ و
تأثیرات اقتصادی جنگ بر ایران بر کسی پوشیده نیست. اختلال در زنجیره تأمین، کاهش دسترسی به منابع خارجی و کمبود کالاهای اساسی، بهسرعت زمینهساز افزایش قیمتها شده است. این روند در شرایطی رخ میدهد که محاصره دریایی ایران نیز فشار مضاعفی بر واردات وارد کرده و هزینه تأمین کالا را
در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ برابر با ۹ بهمن ۱۴۰۴، اتحادیه اروپا بهطور رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) را در فهرست سازمانهای تروریستی خود قرار داد. این تصمیم پس از اجماع هر ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا در نشست وزرای خارجه در بروکسل اتخاذ شد؛ اقدامی که بهطور مستقیم
دیماه ۱۴۰۴ برای اقتصاد ایران ماهی کمسابقه بود؛ ماهی که در آن، اعتراضات سراسری با یکی از طولانیترین و شدیدترین قطعیهای اینترنت در تاریخ جمهوری اسلامی همزمان شد. قطع گسترده ارتباطات، تعطیلی وسیع کسبوکارها، اختلال در زنجیره تأمین و تشدید فشارهای روانی و معیشتی، مجموعهای از شوکهای همزمان را به
مکانیزم ماشه بار دیگر به یکی از موضوعات داغ محافل سیاسی و اقتصادی تبدیل شده است؛ سازوکاری که به بازگشت تحریمهای بینالمللی علیه ایران منجر میشود، همان تحریمهایی که پس از توافق برجام در سال ۲۰۱۵ تعلیق شده بودند. اجرای دوباره این محدودیتها، مستقیماً اقتصاد ایران را هدف میگیرد و
دهه ۱۳۴۰ شمسی یکی از درخشانترین و کمنظیرترین دورههای تاریخ اقتصاد ایران به شمار میرود؛ دورانی که با رشد سریع تولید، رونق بازار داخلی و افزایش محسوس سطح رفاه عمومی همراه بود. این جهش اقتصادی نه صرفاً نتیجه تحولات بیرونی، بلکه حاصل نخبهگرایی و سیاستگذاریهای علمی و برنامهریزی هدفمند گروهی
از بامداد روز پنجشنبه، ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ (۱۳ ژوئن ۲۰۲۵)، ارتش اسرائیل عملیات نظامی گستردهای را علیه ایران آغاز کرد. این حملات که بهطور رسمی با عنوانهایی نظیر «عملیات شیر برخاسته» از سوی منابع اسرائیلی معرفی شدهاند، پاسخی به رد ضربالاجل دو ماهه دولت ایالات متحده برای دستیابی به توافق
رابطه جمهوری اسلامی ایران و چین همواره پیچیده و پر از تناقض بوده است. بر اساس کتاب «چین و ایران» نوشته جان گارور، چین در طول جنگ ایران و عراق (دهه ۱۳۶۰) نقش دوگانهای ایفا کرد: از یک سو، حدود ۶ میلیارد دلار کمک تسلیحاتی، مالی و اطلاعاتی به عراق
«هنوز آمار تلفات و مصدومان حادثه مشخص نیست.» این خبر کوتاه رسانههای داخل ایران در حوالی ظهر روز شنبه، نشان از عمق یک فاجعه بزرگ و پرتلفات داشت. طبق گزارشهای محلی، حوالی ساعت دوازده ظهر روز شنبه، ششم اردیبهشتماه ۱۴۰۴، لرزشی محسوس در منطقهای از بندرعباس احساس شد. ابتدا گمان
آب، مهمترین دغدغه تاریخی ایران بوده و رفته رفته این دغدغه به بحران تبدیل شده است. رودخانهها، تالابها و حتی دریاچهای مانند ارومیه هم در خطر نابودی است و بر اساس این خشکی، فرونشست زمین، فرسایش خاک و پراکنده شدن ریزگردها رخ داده است. دولتهای مختلف در ایران تلاش کردند
سال ۱۴۰۳ نیز همانند سالهای گذشته با بحرانهای اقتصادی متعددی همراه بود. تورم مزمن، رکود عمیق، خروج سرمایه، تحریمهای بینالمللی و سوءمدیریت داخلی از جمله عواملی بودند که باعث تشدید مشکلات اقتصادی شدند. تورمی که در جمهوری اسلامی ایران همواره دورقمی بوده، امسال نیز بر اساس گزارشهای رسمی، بالای ۳۰
نظام کوپنی در ایران از زمان دولت محمدعلی رجایی در دوران جنگ ایران و عراق وارد اقتصاد کشور شد و تا اواخر دهه ۸۰ ادامه داشت. اما شرایط بد اقتصادی و تنشهای سیاسی جمهوری اسلامی با جهان، کوپن را دوباره به اقتصاد کشور بازگرداند. حقیقت این است که کوپن همواره
اقتصاد ایران در ماههای اخیر با التهابی بیسابقه مواجه شده و بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر سیاستهای داخلی و خارجی قرار گرفته است. حتی در دوران جنگ ایران و عراق نیز وابستگی اقتصاد به تحولات سیاسی به این شدت نبود، اما در هفتههای اخیر، شرایط به مراتب وخیمتر
کمبود حدود ۳۶۰ قلم دارو، بدهی ۳۰ هزار میلیارد تومانی دولت به بخش درمان، گرانی افسارگسیخته دارو، فساد و مافیای دارو و ناامیدی از حل مشکلات حوزه بهداشت و درمان، وضعیت بغرنجی را برای نظام سلامت ایران رقم زده است. این بحران، بهویژه برای مردم، به یک کلاف سردرگم بدل
سال ۲۰۲۴ سالی پرحادثه و پر از تحولات بزرگ در عرصههای سیاسی، اقتصادی، نظامی و اجتماعی بود که تأثیرات عمیقی بر جهان گذاشت. این سال با انتخاب دوباره دونالد ترامپ به ریاستجمهوری آمریکا، سقوط حکومت بشار اسد در سوریه، و ادامه جنگ فرسایشی میان روسیه و اوکراین، صحنهای از تغییرات
Copyright © 2010 – 2024
