نویسنده: فرهاد متقی بر اساس روندهای فعلی دیپلماسی و الگوهای رفتاری دونالد ترامپ در مدیریت بحرانهای نظامی، اگر حمله گسترده آمریکا به ایران رخ دهد، زمانبندی آن به احتمال زیاد پس از سخنرانی سالانه «وضعیت اتحادیه» (State of the Union) در ۲۴ فوریه (۵ اسفند) خواهد بود. این تأخیر نه
مراسم چهلم جاویدنامان انقلاب «شیر و خورشید» ایران در بهمنماه امسال، صحنهای بود از رقصهای نمادین مادران و پدران دادخواه بر مزار جوانانی که در دیماه خونین به دست جمهوری اسلامی کشته شدند. سوگواریهایی نه با ضجه و فریاد، بلکه با رقص، کِلکشیدن و آواز برای زندگی همراه بود. پس
(قسمت اول) با تمام توضیحات ارائه شده در بخش اول این مقاله، چند نکته قابل تامل است: اول اینکه چه پیوندی میان «امنیت و ثبات» حکومت چین و تلاشهایش برای برقراری حکمرانی امنیتی در جهان براساس روایت حزب کمونیست چین وجود دارد؟ دوم، کمک پکن به سرکوب مرگبار خیزشهای مردمی
بررسیها نشان میدهد که همکاری امنیتی جمهوری اسلامی و حزب کمونیست چین طی ده سال گذشته تنها به ارائه زیرساختهای سرکوب سایبری منتقدان در ایران محدود نبوده، بلکه سایر ابعاد سرکوب شامل آموزش نحوه سرکوب اعتراضات و خیزشهای مردمی و پیشگیری از اعتراضات نیز متمرکز بوده است، ضمن اینکه شواهد
نویسنده: فرح شیرازی به نقشه ایران نگاه میکنم. دو نقطه روی آن قلبم را به درد میآورد. یکی در جنوب در کنار تخت جمشید و دیگری در غرب، در دل کوههای زاگرس. فاصله این دو شهر از هم حدود هزار کیلومتر است اما دی ماه امسال، این دو نقطه به
به گفته یک منبع آگاه از چین، «فقط افسران یونیفرمپوش نیستند که از همکاری امتناع میکنند. مدیران غیرنظامی هم سکوت پیشه کردهاند.» تحلیل خبری به گفته منابع آگاه از بحث و جدلهای درونحزبی در رژیم کمونیستی چین، نافرمانی غیرعلنی از ارتش آزادیبخش خلق به دستگاههای اداری غیرنظامی سرایت کرده و
نویسنده: دکتر وانگ یوکون دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، گفته که قصد دارد در ماه آوریل به پکن سفر کند. اما با توجه به تشدید درگیریها در سطوح بالای حزب کمونیست، پاکسازیهای نظامی بیرحمانه شی جینپینگ، بلاتکلیفی شدید سیاسی، وعدههایی که پکن هرگز به آنها وفادار نبوده و تمایل زیادی که
در حالی شواهد حاکی از آن است که پکن در کمک به جمهوری اسلامی در سرکوب خیزش ملی ایران نقش مهمی داشته است، گزارشها نشان میدهد بعد از این سرکوب، حزب کمونیست چین به دنبال افزایش همکاریهای امنیتی با جمهوری اسلامی است. براساس گزارشها، همکاریهای امنیتی چین کمونیستی با جمهوری
در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ برابر با ۹ بهمن ۱۴۰۴، اتحادیه اروپا بهطور رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) را در فهرست سازمانهای تروریستی خود قرار داد. این تصمیم پس از اجماع هر ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا در نشست وزرای خارجه در بروکسل اتخاذ شد؛ اقدامی که بهطور مستقیم
دیماه ۱۴۰۴ برای اقتصاد ایران ماهی کمسابقه بود؛ ماهی که در آن، اعتراضات سراسری با یکی از طولانیترین و شدیدترین قطعیهای اینترنت در تاریخ جمهوری اسلامی همزمان شد. قطع گسترده ارتباطات، تعطیلی وسیع کسبوکارها، اختلال در زنجیره تأمین و تشدید فشارهای روانی و معیشتی، مجموعهای از شوکهای همزمان را به
چه میشود اگر آینده دیگر چیزی برای شگفتزدهکردن ما نداشته باشد؟ در سال ۲۰۲۵ شاهد آغازِ پرقدرت آیندهای نوین بودیم. هوش مصنوعی از یک نوآوری به یک ضرورت تبدیل شد. سورا، محصول شرکت اوپنایآی، براساس دستورات متنی یک ویدئوی واقعی میسازد. دستیارهای صوتی بهشدت روان، احساسی و تا حدی انسانی
فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دسامبر سال ۱۹۹۱ صرفاً نتیجه رقابت سیاسی و نظامی با غرب نبود. این فروپاشی بیش از هر چیز ناشی از شکست الگوی اقتصادی کمونیستی بود. الگویی که «اقتصاد دستوری» یا «برنامهریزی متمرکز» در مرکز آن قرار داشت و مدعی بود میتواند از طریق کنترل
پس از انتشار مستند «ترانه»، ساسان آقایی نویسنده در پستی با عنوان «درباره ترانه علیدوستی نیست» در کانال تلگرام خود نوشت: «این را هرگز فراموش نکنید که تمام «دستآوردی» که به آن میبالند، یک هزارم آن چیزیست که شاه در سینی گذاشت و تقدیم زنان ایرانی کرد اما همین ویروس
امروز سالگرد زلزله بم است که اثرات آن هیچوقت از حافظه جمعی ما پاک نمیشود و آگاه هستیم که بسیاری از هموطنان ما مستقیم و غیرمستقیم هنوز با تأثیرات روانی آن دستوپنجه نرم میکنند. هنوز کسانی هستند که با کابوسهای شبانه، درد ناشی از فقدان عزیزان و یا ترسهای پنهان
برخی فعالان رسانهای و سیاسی طی روزها و ماههای گذشته بر ضرورت الگوگیری جمهوری اسلامی از سبک رهبری دنگ شیائوپینگ و توسعه به سبک چین کمونیستی تأکید کردهاند. ولی نصر، تحلیلگر سیاسی و از مشاوران سابق دولت اوباما، مقالهای تحت عنوان «ایرانیان خواهان دنگ شیائوپینگ خود هستند» نوشته و برای
Copyright © 2010 – 2024
